Ons Verhaal

Wij zijn een gezin dat samen eet.

We zijn Nederlands, Japans en Amerikaans. Een meertalig huishouden in Californië waar het avondeten het beste moment van de dag is. Vraag onze oudste hoe zijn dag was en hij vertelt niets over school. Hij somt elke maaltijd op en geeft zijn dag een cijfer op basis daarvan.

We bouwden KiWi omdat het moest.

Onze oudste heeft ernstige voedselallergieën, en hij wilde leren koken, én programmeren (dacht ik tenminste; daarover later meer). We hebben elke recepten-app geprobeerd die er is. Geen enkele voelde goed. De meeste waren houterige apps van het eerste uur, en de paar die allergieën en dieetwensen serieus namen waren duur en werkten alsnog niet goed. Ze waarschuwden voor pinda's maar misten het sesamzaad in een saus, of bestempelden iets als “zuivelvrij” terwijl het dat duidelijk niet was. We wilden een app die gewoon werkt, en die de gebruiker echt begrijpt.

Onze middelste zoon zit op het spectrum en heeft een lange lijst van texturen en ingrediënten die hij vermijdt. Onze jongste is een typische zesjarige met uitgesproken meningen over alles wat groen is. En wij tweeën? We houden van eten van overal. Thaise curry's, Japanse thuisgerechten, Nederlandse stamppot, Californische tacokraampjes. We hadden één app nodig die voor ons vijven werkt.

Onze boekenkast vertelde de rest.

Die staat vol met Nederlandse, Japanse en Engelse kookboeken, en we spreken elkaars moedertaal niet. De helft van de recepten op onze plank was onbereikbaar. We hadden een app nodig die elk recept direct kan vertalen, zodat iedereen uit elk boek in huis kan koken.

En de voedingswaarden geloofden we niet meer.

Onderweg viel ons iets op wat ons stoorde: de voedingswaarden op receptensites en in de meeste andere apps kloppen gewoon niet. Het zijn schattingen op schattingen — soms niet meer dan een gok van een AI — en als de gezondheid van je kind afhangt van wat er écht in het eten zit, is een gok niet goed genoeg. Dus deden we het op de moeilijke manier: KiWi koppelt elk ingrediënt aan officiële overheidsvoedingsdatabases en laat precies zien waar elk getal vandaan komt. Staat er een getal op het scherm, dan kun je erop tikken en de bron bekijken. Dat is de standaard die we voor ons eigen gezin wilden, dus die krijg jij ook.

We zijn misschien een beetje doorgeschoten.

Het plan was dat mijn oudste en ik KiWi samen zouden bouwen. Zijn enthousiasme voor programmeren duurde precies drie dagen (wat je van een elfjarige mag verwachten), dus zat ik uiteindelijk in mijn eentje 's avonds te werken aan dingen als “Jaccard token similarity, Zipfian distribution, Fisher-Yates shuffle, Levenshtein distance, Haversine distance en finite-state lookahead constraints voor morfologische false-positive preventie.” Op een gegeven moment moet je even onthouden dat het gewoon gaat om een product dat werkt. Voor boodschappen, maaltijdplanning en het vinden van de beste recepten voor je gezin.

En de naam? Kiwi is de lievelingsvrucht van onze oudste zoon.